Superlatieven schieten tekort bij het beschrijven van Obama zijn eerste 100 dagen. De communicator, de onverstoorbare, de verzoenende, de omarmende. Barack Obama beweegt zich met zekerheid en kalmte voort in een nieuw progressief era van verzoening.
Ik zal proberen te illustreren wat we tot nog toe kunnen benoemen. In het beschrijven van de concrete prestaties tot nog toe geeft de Volkskrant als voorbeeld dat Obama “zijn tekortkoming ziet en vertrouwt op de ervaring van knappe koppen uit de regering-Clinton: Rahm Emanuel, Larry Summers, Richard Holbrooke en Peter Orszag.”.[1] Een indrukwekkende prestatie aldus de Volkskrant. Het is af en toe zinvol om eens te onderzoeken wat deze mensen daadwerkelijk hebben gepresteerd, voordat zulke claims worden gemaakt.
Larry Summers zorgde ervoor dat in 1999 de Glass-Steagall act uit 1933 werd ontmanteld. De ontmanteling van Glass-Steagall zorgde ervoor dat investeringsbanken ook commercieële banken of verzekeraars konden zijn.[2] Dit wordt bijna door iedere econoom als één van de belangrijkste oorzaken van de huidige kredietcrisis gezien, zelfs Obama noemde het als één van de oorzaken.[3] De econoom Dean Baker, één van de weinigen economen die de bubbel in de huizenmarkt al in 2001 herkende, beschreef de benoeming van Lawrence Summers en Rick Rubin als; “alsof iemand Bin Laden zou benoemen om de war on terror te leiden”.[4] Een analogie waar wat voor te zeggen valt.
Richard Holbrooke was de man die tijdens het presidentschap van Carter was aangewezen tot Oost-Azië. Hij heeft noemenswaardige prestaties achter zijn naam staan zoals het verstrekken van nog meer wapens aan de Indonesische dictator Suharto, die in een brute coupe in 1965 aan de macht kwam nadat hij naar schatting zo’n 500.000 mensen afslachtte. In 1975, een jaar voordat Holbrooke aantrad, had Suharto Oost-Timor binnengevallen waar hij een kwart van de oorspronkelijke bevolking aan het vermoorden was(200.000). Het was Holbrooke die het verstrekken van wapens aan de Indonesiërs goedkeurde op het moment dat volgens veel ooggetuigen de invasie genocidale vormen begon aan te nemen. Op dat moment kwam 90% van de wapens van het Indonesische leger uit de VS. In 2000 in verkiezingstijd zo’n 25 jaar na dato, bleek Holbrooke nog steeds vrij trots op deze prestatie. In een speech verklaarde hij dat “Paul Wolfowitz(latere minister van defensie onder Bush) zijn recente activiteiten iets heel belangrijks illustreren over Amerika’s buitenlandse beleid, en dat is de hoeveelheid consensus die er bestaat tussen de partijen over sommige thema’s”. Om dit te illustreren koos hij Oost-Timor als voorbeeld; “Paul en ik hebben veel contact met elkaar gehouden om er zeker van te zijn dat we Oost-Timor uit de verkiezingsstrijd houden, aangezien dit niet in het belang van de VS of Indonesië zou zijn”.[5] Het belang dat de Oost-Timorees -die één op de vier van zijn kenissen en familieleden is kwijtgeraakt- bij de onwetendheid van de westerse bevolking heeft wordt niet duidelijk.
Ook wordt het omarmende karakter van Obama “de Verzoener” benadrukt, zelfs een criticus als ik moet erkennen dat er een belangrijke verandering in de retoriek is. Alhoewel we toch heel wat nuances moeten aanbrengen in het verhaal, zo kopte de Volkskrant na afloop van de Amerika top “Latijns-Amerikaanse landen juichend over vruchtbare top”. [6] Dit is enorm ongenuanceerd. Natuurlijk verwelkomen de Zuid-Amerikaanse leiders alle mooie retoriek, aan de andere kant weten zij als geen ander over het gedrag van de VS in de regio. De Chileense president Michelle Bachelet werd gearresteerd en gemarteld, haar vriendje vermoord, en haar vader dood gevonden in een cel nadat hij gemarteld was, dit alles omdat ze zich verzette tegen de door de VS gesteunde militaire coupe van Pinochet. De president van Guatemala, Álvara Colom wiens oom de burgemeester van Guatemala city Manuel Colom werd vermoord door de plaatselijke door de VS gesteunde dictator. De president van Nicaragua, Daniel Ortega die bijna de gehele jaren ’80 een bloedige oorlog voerde tegen de door de VS gecreërde Contras. President Lula die in de gevangenis werd gegooit voor vakbondsactiviteiten door dat land zijn militaire regime gesteund door de VS. De Haïtische president René Préval, die als premier onder president Aristide het land moest ontvluchten in 1991, nadat een door de CIA gefundeerde coupé het leger weer aan de macht bracht. El Salvador zijn nieuwe president Mauricio Funes die in 1980 zijn broer, die studenten organiseerde, vermoord zag worden door veiligheidsagenten door de VS getraind. Obama zijn reactie, op de kritiek die in de speeches van de Argentijnse president de Kirchner en de Nicaraguaanse Ortega werd geuit was typisch, “Ik kom hier niet om over het verleden te debateren, ik kom hier om me met de toekomst bezig te houden”. Als Bin Laden de Amerikanen zou vertellen dat ze niet meer moeten terugkijken zou iedereen zich met open mond verbazen over zulke irrationaliteit. In feite is het nog veel erger, alleen in de jaren ’80 al zijn er zo’n 200.000 mensen gestorven in Latijns-Amerika als gevolg van de repressieve regimes die de VS steunde, ongeveer 66 keer zoveel doden als op 9/11. Een paar uur na de top bleek Obama wel in staat te praten over het verleden. Op het hoofdkwartier van de CIA verklaarde hij: “Ten eerste wil ik het belang van de CIA benadrukken. Toen de CIA werd opgericht was jullie enige doel het gevaar van de Soviet Unie te beperken, en voor decennia heeft de CIA deze missie die van kritiek belang is uitgeoefend.”.[7] Opnieuw kan men zich afvragen hoe de gemiddelde Zuid-Amerikaan denkt over de CIA haar “missie van kritiek belang”.
Wat deze relatief korte illustratie suggereert is dat we terughoudend moeten zijn in ons enthousiasme. Echte Change is altijd gewonnen niet verkregen. En zo zal het ook hier moeten gebeuren.
[1] Volkskrant, 29 april 2009. http://www.salesexpert.nl/redactioneel/nieuws-archief/100-dagen-president-obama-two-thumbs-up!.html
[2] New York Times, 5 November 1999 http://www.nytimes.com/1999/11/05/business/congress-passes-wide-ranging-bill-easing-bank-laws.html?sec=&spon=&emc=eta1&pagewanted=all
[3] Wall Street Journal, 10 maart 2009 http://online.wsj.com/article/SB123665023774979341.html
[4] http://www.prospect.org/csnc/blogs/beat_the_press_archive?month=11&year=2008&base_name=andrea_mitchell_hasnt_heard_ab
[5] http://www.counterpunch.org/frank01272009.html
[6] Volkskrant, 20 april 2009 http://www.volkskrant.nl/buitenland/article1184803.ece/Latijns-Amerikaanse_landen_juichend_over_vruchtbare_top
[7] http://therealnews.com/t/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=74&jumival=3609
Geen opmerkingen:
Een reactie posten